Altijd! Overal!

Toen in juni 2008 de langverwachte marktscan van de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) uitkwam waren mijn verwachtingen hooggespannen. Te hoog, bleek al snel. Want de focus van de analyse lag vooral op de markt van de (natura)uitvaartverzekeringen. En ik had gedacht – en gehoopt- dat nu eindelijk ook eens man en paard genoemd zouden worden als het gaat om andere dubieuze praktijken in de uitvaartbranche. De NMa besloot haar rapport met een oproep om te zorgen voor meer transparantie als het gaat om uitvaartverzekeringen. Voor zover ik dat kan overzien, zorgde dat voor de nodige beweging en verbetering. Nou ben ik natuurlijk niet zo’n autoriteit als de NMa, maar ik dacht: laat ik het ook eens proberen. Hier komt punt 1 van mijn lijstje met goede voornemens voor 2009, namelijk een oproep aan allen die dit aangaat in de uitvaartbranche.
 

1. Zullen we met elkaar afspreken dat vanaf nu alle nabestaanden in Nederland verschoond blijven van allerlei vormen van onjuiste, onduidelijke of onvolledige informatie?? Voor degenen die niet weten waar ik het over heb een aantal voorbeelden, naar waarheid uit het leven gegrepen:
    
2. Een nabestaande belt op met het verhaal dat zijn zojuist overleden vader heel graag begraven wil worden op een bepaalde begraafplaats. Maar volgens de uitvaartonder-nemer komen er slechts twee andere begraafplaatsen in aanmerking. Verdere uitleg ontbreekt.
    
3. De moeder van een goede vriendin overlijdt in een zorgcentrum. Binnen het kwartier staat een uitvaartondernemer bij de familie in de kamer. Echter niet de ondernemer, die de familie had willen kiezen. Er ontstaat bijna ruzie voordat de familie wèl een eigen keuze kan maken.
    
4. De schoonmoeder van een collega overlijdt. Hij haast zich naar het bejaardentehuis om ter plekke te ontdekken dat haar lichaam al is getransporteerd naar een opbaarcentrum. De familie heeft echter een ander centrum op het oog en moet hemel en aarde bewegen om de overledene daar naar toe te krijgen.
    
5. Een andere collega overkomt iets soortgelijks. Haar vader overlijdt in het ziekenhuis; zijn lichaam wordt overgebracht naar een opbaarcentrum. Zonder dat de familie er erg in heeft is daarmee meteen de keuze voor de uitvaartondernemer gemaakt. De familie betaalt –conform de polis- een boete omdat ze een andere uitvaartondernemer wil. Maar tot de dag van vandaag is zij verbijsterd over de hoogte van die boete, ruim 1.500 Euro! 
6. Een uitvaartondernemer wordt gebeld door een nabestaande die wil checken hoe duur het is om bij dit rouwcentrum een opbaring te doen. De kosten blijken bijna 600 Euro lager te liggen dan het bedrag dat de door de familie in de arm genomen uitvaartondernemer noemde. 

Ik weet het, ik weet het. Geen vuile was buiten hangen als het gaat om onze mooie branche! Houd de gelederen gesloten! Niet iedereen over één kam scheren! De goeden mogen niet lijden onder de kwaden! Misschien allemaal waar. Maar sommigen weten kennelijk niet wat minstens zo waar is en véél belangrijker: Een nabestaande heeft het recht om te kiezen! Altijd! Overal!

Marie-Louise Meuris

Bron: Uitvaart Januari 2009