Veerkracht

Het is zaterdagochtend. Ik zit in mijn werkkamer aan mijn bureau te werken aan de jaarlijkse kerst-toespraak. Buiten is het koud, een van eerste echte winterse dagen van het jaar. Door de takken van een kale wilg heen kijk ik op een witte wereld. Het weiland is niet meer te zien, de paarden zijn verdwenen. Maar daarvoor in de plaats zijn de fazanten terug. En kraaien, duiven, allerlei vinkjes en een roodborstje. En zojuist zat pal voor mijn neus een Vlaamse gaai op een paaltje met een korst brood in zijn bek. Het is volop winter, een nieuw jaar staat voor de deur.

Eigenlijk zou een kersttoespraak vooral moeten gaan over vrede op aarde voor de mensen van goede wil. Maar op ons jaarlijkse kerstdiner, met medewerkers en hun partners, is het vooral vaste prik om terug te blikken op de bedrijfsresultaten. Tijdens ons traditionele Nieuwjaarsontbijt noemde ik veerkracht als belangrijkste thema voor 2009. Blijft De Nieuwe Ooster na een aantal succesvolle jaren ook overeind als het zwaar weer gaat worden? Niet ondenkbeeldig gezien een wereldwijde economische recessie. En, veel dichterbij huis, de niet tegen te houden opening van een concurrerende aula met koffiekamer. Notabene op ons eigen terrein.

Het woord veerkracht heeft verschillende betekenissen, volgens de Van Dale. Vanwege onze hoge gemiddelde leeftijd lijkt soepelheid, lenigheid, minder van toepassing. De kracht van lichaam en geest om zich snel te herstellen, daar gaat het om! Neem Herinnering Verlicht. Eind vorig jaar hadden we grote twijfels over de toekomst. Het werd allemaal te groot en daardoor niet goed meer te hanteren. Maar een jaar later vormde de 5e editie van deze gedenkavond een absoluut hoogtepunt. Liefst 6.000 bezoekers en de meest vlekkeloze organisatie ooit! ‘Yes’, zei communicatie-adviseur Carla opgetogen maar vermoeid aan het einde van de avond, ‘we hebben het eindelijk in de vingers’. Over veerkracht gesproken! Ik wandelde die avond rond langs de vele vuurkorven en stormlampen. Op allerlei plekken waren medewerkers en vrijwilligers met hart en ziel aan het werk. Een dag later stond onze website vol met dankbare berichten van bezoekers die zich getroost voelden in hun verdriet. Maar datzelfde verdriet ging ook aan onze eigen deur niet voorbij. Want een van onze aulamedewerkers verloor haar man. Dat had een enorme impact op iedereen in het bedrijf, maar ook toen zag ik de veerkracht. Van haarzelf en van de groep mensen om haar heen.  

Zo was het eigenlijk heel het jaar. We kijken terug op een geweldige Herinnering Verlicht, de voorbereidingen van het grote bouwproject in het entreegebied liggen op schema en –natuurlijk ook belangrijk- ons marktaandeel bleef gelijk. En dat laatste ondanks een onverwacht grote daling van het aantal begravingen, de economisch slechte tijden en die concurrerende voorziening bij ons op de hoek. Maar wat het allerbelangrijkste is: de zorg voor onze nabestaanden bleef op de eerste plaats staan. Een kwestie van beschaving en liefde, las ik in het decembernummer van De Begraafplaats. Zolang dát onze drijfveren blijven, is het goed, denk ik dan.    

Dus die veerkracht van De Nieuwe Ooster? Die is geweldig!! En als bewijs daarvan een cijfer tot slot. Ons ziekteverzuim over 2009 was 2,5%. Kom daar maar eens om, waar ook in Nederland. 

Marie-Louise Meuris.

Bron: Uitvaart, januari 2010